مؤسسات مالی در سال‌های اخیر به شکل قابل‌توجهی مسیر خود را در دنیای بلاک‌چین تغییر داده‌اند. برخلاف گذشته که اتریوم را ستون اصلی فعالیت‌های خود انتخاب می‌کردند، حالا به بلاک‌چین‌های اختصاصی و خصوصی روی آورده‌اند؛ روندی که بسیاری از کارشناسان آن را «تغییر نسل زیرساخت‌های مالی» می‌نامند. این تغییر جهت پس از اقدام شرکت کلارنا (Klarna) برای عرضه استیبل‌کوین خود با نام KlarnaUSD در شبکه تمپو (Tempo) شدت گرفت؛ شبکه‌ای که توسط استرایپ و پارادایم طراحی شده و به‌طور کامل اکوسیستم اتریوم را دور می‌زند.
فهرست مطالب
مهاجرت مؤسسات مالی از اتریوم به بلاک چین‌های اختصاصی
این حرکت کلارنا را بسیاری نقطه آغاز موج جدیدی می‌دانند؛ موجی که در آن مهاجرت مؤسسات مالی از اتریوم به بلاک چین‌های اختصاصی نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت راهبردی است. تحلیلگران باور دارند این اقدام سیگنالی منفی برای اتریوم محسوب می‌شود، زیرا استیبل‌کوین‌ها از مهم‌ترین منابع تراکنش، کارمزد و فعالیت اقتصادی در این شبکه هستند.
اتریوم اکنون میزبان استیبل‌کوین‌هایی چون USDT و USDC است که در مجموع بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار ارزش بازار دارند. با این حال، وقتی روند مهاجرت مؤسسات مالی به بلاک چین‌های اختصاصی شدت بگیرد، وزن اقتصادی اتریوم به شکل محسوسی کاهش خواهد یافت و بخشی از جریان کارمزد و نقدینگی به شبکه‌های جدید منتقل می‌شود.
زک راینز، تحلیلگر شناخته‌شده، معتقد است این تغییر مسیر نشان می‌دهد زنجیره‌های عمومی در برابر شبکه‌های خصوصی که برای نیازهای سازمانی طراحی شده‌اند، به‌تدریج عقب‌نشینی می‌کنند. او می‌گوید: «شرکت‌ها سطح شفافیتی را می‌خواهند که قابل تنظیم باشد، نه شفافیتی که همه چیز را برهنه نشان دهد.» به گفته او، مهاجرت مؤسسات مالی دقیقاً به همین دلیل رخ می‌دهد.
یکی از برجسته‌ترین نمونه‌ها، شبکه کانتون (Canton) است؛ یک بلاک‌چین لایه یک با محوریت حریم خصوصی و کنترل‌پذیری. داده‌ها نشان می‌دهد کانتون برای هر ۱ دلار ارزش بازار توکن، حدود ۹۶ دلار ارزش کل قفل‌شده دارایی‌های دنیای واقعی ایجاد کرده است. در مقابل، اتریوم برای هر ۱ دلار تنها ۰٫۰۳ دلار ارزش قفل‌شده دارد. این اختلاف عظیم یکی از دلایلی است که مهاجرت مؤسسات مالی از اتریوم به بلاک چین‌های اختصاصی را تقویت می‌کند و به آن سرعت می‌بخشد.
از سوی دیگر، شبکه COTI در گزارش مفصل خود اشاره کرده که شفافیت کامل بلاک‌چین‌های عمومی می‌تواند برای شرکت‌ها خطرساز باشد. اطلاعات حساس، الگوهای معاملاتی، قراردادها، حجم دارایی‌ها و روابط تجاری ممکن است به‌طور کامل در معرض دید همه افراد قرار گیرد. شرکت‌های بزرگ به چنین ریسکی تن نمی‌دهند و طبیعتاً مسیر بلاک چین‌های اختصاصی را انتخاب می‌کنند تا کنترل بیشتری بر داده‌ها و تراکنش‌های خود داشته باشند.
تحلیلگران معتقدند این تحولات شکاف جدیدی در صنعت ایجاد می‌کند: یک سمت، بلاک‌چین‌های عمومی مانند اتریوم که همچنان نقش حیاتی در اکوسیستم DeFi و کاربران خرد دارند؛ و سمت دیگر، شبکه‌های خصوصی و سازمانی که کاملاً مطابق نیاز شرکت‌های بزرگ ساخته می‌شوند. این شکاف همان نقطه‌ای است که مهاجرت مؤسسات مالی را سرعت می‌دهد و آینده بازار را به‌طور مستقیم تحت تأثیر قرار می‌دهد.
به‌طور خلاصه، شرکت‌ها به دنبال سه عامل‌اند: سرعت بالاتر، کنترل بیشتر بر داده‌ها و حذف هزینه‌های سنگین تراکنش. هرچه این سه عامل اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند، روند مهاجرت مؤسسات مالی گسترده‌تر می‌شود. اگر این مسیر ادامه پیدا کند، اتریوم باید خود را برای بازتعریف جایگاهش در دنیای مالی آماده کند؛ دنیایی که هر روز سازمانی‌تر، تخصصی‌تر و رقابتی‌تر می‌شود. برای آشنایی با ساختار این شبکه، مدخل اتریوم در ویکی‌پدیا مرور شده است.
بیشتر بخوانید: خروج سرمایه نهادی از صندوق‌های کریپتو شدت گرفت
چرا مؤسسات مالی اتریوم را ترک می‌کنند؟
شفافیت کامل شبکه‌های عمومی اطلاعات حساس، قراردادها و الگوهای معاملاتی شرکت‌ها را در معرض دید همه قرار می‌دهد و مؤسسات به شفافیت قابل تنظیم نیاز دارند.
کلارنا چه نقشی در این موج داشت؟
کلارنا استیبل‌کوین KlarnaUSD را در شبکه تمپو عرضه کرد؛ شبکه‌ای که استرایپ و پارادایم طراحی کرده‌اند و اکوسیستم اتریوم را دور می‌زند.
آمار کانتون در مقایسه با اتریوم چه می‌گوید؟
کانتون برای هر ۱ دلار ارزش بازار توکن حدود ۹۶ دلار ارزش قفل‌شده دارایی‌های واقعی ایجاد کرده، در حالی که این رقم برای اتریوم تنها ۰٫۰۳ دلار است.
سه عامل اصلی این مهاجرت چیست؟
سرعت بالاتر، کنترل بیشتر بر داده‌ها و حذف هزینه‌های سنگین تراکنش، سه عاملی هستند که شرکت‌ها را به سمت بلاک چین‌های اختصاصی می‌برند.
جمع‌بندی
مهاجرت مؤسسات مالی از اتریوم به بلاک چین‌های اختصاصی، اتریوم را در برابر از دست دادن بخشی از جریان استیبل‌کوین‌ها و کارمزدها قرار داده است. آینده صنعت احتمالاً دو قطبی می‌ماند: شبکه‌های عمومی برای DeFi و کاربران خرد، و شبکه‌های خصوصی برای نیازهای سازمانی.